Το αδειανό πουκάμισο της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης το στένεψε υπερβολικά η κρίση, και οι επιτελείς της Υγείας αδυνατούσαν από καιρό να το φορέσουν κάτω απ’ τα πένθιμα κουστούμια τους και να βγουν μ’ αυτό στη γύρα για νέες επιδοτήσεις και πακέτα…
Όσο χρήμα ήταν να μπει στη χώρα και να κινηθεί ποικιλοτρόπως με πρόσχημα εύηχες λέξεις (αποασυλοποίηση, Ψυχαργώ κ.λπ.) μπήκε μέχρι και το 2009…
Σήμερα είναι διαπιστωμένο πως ό,τι αρχίζει από ψυχ… και είναι δημόσιο (γιατί ο καιρός των ιδιωτών είναι πιθανότατα εγγύς) έχει πάψει να «τα φέρνει», γι’ αυτό και οι μάσκες πέφτουνε πια χωρίς περιστροφές.
Και δεν είναι μόνο ότι ο τομέας της Ψυχικής Υγείας, όπως και ο αδελφός τομέας των ΑμΕΑ δεν προσφέρονται πλέον για ανεξέλεγκτες εργολαβίες, για αλτρουιστική μάσα και για θεατρικές ενέργειες.
Είναι κι ότι χρίστηκαν αυτεπαγγέλτως μέσα στην τρέχουσα αναμπουμπούλα «αδύναμοι κρίκοι», «εύκολοι στόχοι».
Οι κραυγές που έρχονται από το περιθώριο φτάνουν δυσκολότερα στ’ αυτιά εκείνων που έχουν αυτιά να τις ακούσουν αλλά κι εκείνων που έχουν αυτιά από καιρό παροπλισμένα… Ευκαιρία λοιπόν για τη διασφάλιση περισσότερης κοινωνικής ηχομόνωσης.
Πρόνοια τέλος
Με το γνωστό σχιζοειδές πακέτο «θεωρία επισκόπου και καρδία μυλωνά» ο killer με το φραγγελικό πρόσωπο, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ακολουθώντας πιστά τις εντολές των πιστωτών, κήρυξε περί τα τέλη του καλοκαιριού την αρχή του τέλους του προνοιακού κράτους στην Ελλάδα. Οι μπαλιές ήταν κοφτές και γρήγορες.
Πρώτα περικόπηκε κατά το...











