“Μάνα γύρισα... Μάνα;.... Ξάπλωσες;....”
“Εδώ είμαι αγόρι μου... στο σαλόνι…”
“Τι κάνεις νυχτιάτικα στο σαλόνι;... Ώπα!... Ο κύριος;”
“Ο κύριος Ευάγγελος είναι αγόρι μου. Μα δεν τον αναγνώρισες;”
“Και τι κάνει στο σαλόνι μας ο κύριος Ευάγγελος ρε μάνα;”
“Παρακαλώ, παρακαλώ!... Αγαπητέ κύριε, επιτρέψτε μου να διευκολύνω τη συζήτηση. Εν πρώτοις να σας συστηθώ. Είμαι Εγώ…”
“Περιττό! Σας γνώρισα. Τι δουλειά έχετε στο σπίτι μου τέτοια ώρα;”
“Διακρίνω μία υποβόσκουσα επιθετικότητα... Επιτρέψτε μου να δημιουργήσω ένα ανάχωμα στην –προφανώς δικαιολογημένη- ανησυχία σας. Η ερίτιμος μητέρα σας, ήταν μεταξύ των χιλιάδων συνέδρων που προσήλθαν αυθόρμητα στο κλειστό γυμναστήριο του Πανελληνίου για να παρακολουθήσουν την μεγαλειώδη ομιλία μου. Εγώ…”
