Όσοι ετοιμάζουν σφαγές στα εργασιακά, τώρα να φοβούνται τα «πρόβατα»
Την «άλλη» Ελλάδα την ξέρουμε, την γνωρίσαμε από την «ανάποδη» την εποχή των Μνημονίων (2010-2018). Όπου πιότερο «Μνημονιακοί» υπήρξαν οι «μέσα» παρά οι έξω. Κι ας βρίζαμε τους δεύτερους περισσότερο. Διότι οι «εντός» χώρας ήταν εκείνοι που βρήκαν την ευκαιρία και πάτησαν με τις ερπύστριες εργασιακές κατακτήσεις δεκαετιών.
Το (πραγματικό) μεροκάματο πήγε στον πάτο της θάλασσας, η μαύρη εργασία οργίασε, η ανεργία τσάκισε χιλιάδες νοικοκυριά, ακόμη και το περιβόητο «δώρο» στον ιδιωτικό τομέα κάποιοι «επιχειρηματίες» το έβαζαν στην τράπεζα για να γλιτώσουν τις ποινικές ευθύνες και την ίδια μέρα το ζητούσαν πίσω από τον δυστυχή εργαζόμενο ο οποίος για να γλιτώσει την απόλυση αναγκαστικά συναινούσε στο αίσχος.
Η αλητεία στην εργασία έσπασε όλα τα κοντέρ τα προηγούμενα χρόνια όταν οι Έλληνες υπήρξαν το «πειραματόζωο» Βρυξελλών και Βερολίνου αλλά ταυτόχρονα και τα «πρόβατα» των εγχώριων «χασάπηδων».
Και το ελληνικό κράτος δεν κατάφερε (άλλοτε δεν ήθελε…) με όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν, να προστατεύσει τον εργαζόμενο. Ο οποίος, προφανώς έγινε πολύ φτωχότερος πληρώνοντας υπερπολλαπλάσια τον λογαριασμό για την περίφημη «επίπλαστη ευημερία» της δεκαετίας 2000-2010.
Και πάνω που είπε ότι μπορεί ξανά να σηκώσει κεφάλι, τον βρήκε κατακούτελα, όπως και ολόκληρο τον πλανήτη, ο κορωνοϊός.
Ναι, ο Ελληνας είναι πιο «εκπαιδευμένος» στα δύσκολα -εξαιτίας όλων όσων προηγήθηκαν- όμως...