
Την ώρα που Το Ποντίκι βρισκόταν στο τυπογραφείο λάβαμε την παρακάτω επιστολή από τον καταζητούμενο αναρχικό Γιάννη Μιχαηλίδη την οποία και δημοσιεύουμε αυτούσια.
«Μικρή διήγηση μιας ιστορίας παρανομίας....
Ξεκινάω να γράφω επ' αφορμής της πρόσφατης στοχοποίησης μου από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, ως συνεργό σε δολοφονία ενός ρουφιάνου κατά τη διάρκεια ληστείας τράπεζας στην Πάρο.
Ο βασικός λόγος που γράφω είναι για να σπάσω το μονοπώλιο του λόγου της εξουσίας, τουλάχιστον γύρω απ' το πρόσωπό μου και τις επιλογές μου.
Προφανώς είναι ιδιαίτερα εξοργιστικό να βλέπω τον κάθε δημοσιογραφίσκο που έμαθε να έρπεται και να λέει ότι του πουν οι προιστάμενοι του να αναφέρεται σε μένα ως “αδίστακτο”.
Αδίστακτοι είναι αυτοί που αναπαράγουν ψεύδη τα οποία μπορεί να οδηγούν ανθρώπους στην καταστροφή. Έτσι λοιπόν διακόπτω τη σιωπή μου που σε καθεστώς παρανομίας θεωρούσα ότι με βοηθούσε να κινούμαι πιο αθόρυβα, και επιλέγω να μιλήσω. Δεν θέλω όμως να μιλήσω αποσπασματικά και να δημιουργήσω μια θυματοποιημένη εικόνα για μένα, οπότε θα εκφραστώ συνολικά.
Οπότε ας μιλήσω εγώ λοιπόν για τον εαυτό μου...


















