Την καταστροφή, την εξαθλίωση, την εξόντωση του ελληνικού λαού, μπορεί να την αποτρέψει, να την σταματήσει ΤΩΡΑ, μόνο ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Όχι με εκλογές.
Με μεγάλη προσπάθεια, μαζικό αγώνα, οργανωμένο, πρωτότυπο, συντονισμένο, αποφασισμένο να επιβάλει ουσιαστικές λύσεις και όχι πειράματα και ημίμετρα.
Οι βασικές προϋποθέσεις υπάρχουν.
Αγανάκτηση, οργή, εξαθλίωση, συνειδητοποίηση της κοροϊδίας, συνειδητοποίηση της αναποτελεσματικότητας των απανωτών πακέτων μέτρων. Υπάρχει μεγαλύτερη ωριμότητα, σε όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του ελληνικού λαού και έντονη αίσθηση αδικίας και δουλέματος.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, όμως όλα αυτά χρειάζονται κάποιον να τα οργανώσει, να τα συντονίσει, να εμπνεύσει το όποιο κίνημα, να κωδικοποιήσει τα αιτήματα, να σαλπίσει το εναρκτήριο λάκτισμα.
Και λέω δυστυχώς, διότι, μέχρι στιγμής, δεν φαίνεται κάποιος από τους υπάρχοντες φορείς να μπορεί να σηκώσει όλο αυτό το βάρος.
Παρά τις καλές προθέσεις, παρά τις όποιες σωστές επεξεργασίες και επισημάνσεις, παρά τις ορθές προβλέψεις, από δυνάμεις της Αριστεράς, δεν φαίνεται στον ορίζοντα η δύναμη εκείνη που θα μετατρέψει την οργή σε δύναμη αποτροπής, θα συμπυκνώσει τα σκόρπια αιτήματα σε γροθιά επιβολής.
Θα πει κάποιος ότι ο κόσμος δεν είναι έτοιμος, πράγμα που σε μεγάλο βαθμό ισχύει. Αλλά για τι ακριβώς δεν είναι έτοιμος ο κόσμος;