Μόλις ξύπνησε ο Γκρέγκορ Σάμσα κατάλαβε ότι είχε μεταμορφωθεί σε ένα τεράστιο έντομο...
Όχι, δεν αποτρελάθηκα ούτε έχει καμιά σχέση ο Κάφκα με το Άγιο Όρος. Απλά σκεφτόμουν πως να ξεκινήσω τη συνέχεια του οδοιπορικού και θυμήθηκα την καλύτερη αρχή βιβλίου. Χωρίς εισαγωγές, χωρίς περιγραφές τοπίου και καιρού, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς ποιητικές εκφράσεις. Μια κι έξω, στο δόξα πατρί: «Είχε μεταμορφωθεί σε ένα τεράστιο έντομο».
Είχαμε αφήσει τον Αδάμ να σκέφτεται την πρόταση του ταυρόπαπα (ας του δώσουμε ένα όνομα, πάτερ Αμβρόσιος). Στην αρχή προσπάθησε να το αποφύγει:
«Όχι, να μη σας γίνομαι βάρος, θα πάω σε ένα μοναστήρι... Με τα πόδια.»
Ο Αμβρόσιος γέλασε. Γέλασε τρανταχτά.
«Θα σε φάνε οι λύκοι», είπε και ποτέ δε διευκρινίστηκε αν κυριολεκτούσε. (Επί του πιεστηρίου: Όπως μας ανακοίνωσε ο φίλτατος Αλκιβιάδης δε θα ήταν καθόλου δύσκολο για τον Αδάμ να περπατήσει ως την κοντινότερη μονή. Αν το ήξερε και το είχε κάνει αυτή η ιστορία θα ήταν εντελώς διαφορετική.)
Ποτέ μην εμπιστεύεσαι έναν άνθρωπο που δε γελάει...