Το άδοξο τέλος του Γιωργάκη.
Ο άνθρωπος των Τραπεζών έπεσε, ζήτωσαν οι Τραπεζίτες.
Το πολιτικό σύστημα, πλην Αριστεράς, υφίσταται συντριπτικό πλήγμα -δεν το χρειάζονται οι Τραπεζίτες για να κυβερνήσουν- μπορούν κι από μόνοι τους, χωρίς μεσάζοντες, χωρίς ενδιάμεσους
αλλά πάντα με μία στρατιά κολαούζους:
βουλευτές του δικομματισμού και των παραφυάδων του, δημοσιογραφικά φερέφωνα και λοιπούς ψιλούς.
..................................
Μπαίνουμε σε παράξενα τοπία, ο Μπερλουσκόνι που πέφτει στην Ιταλία, ήρθε στην Ελλάδα με το όνομα Παπαδήμος
επικεφαλής μιας κυβέρνησης που συντίθεται από άκρως αντικοινοβουλευτικές διαδικασίες, το Σύνταγμα της Ελλάδας ξεσκισμένο και τον λαό σε κατάσταση πολιορκίας.
Παράξενο τοπίο ακόμα και για την Αριστερά, όπου η ΔΗΜ.ΑΡ. του κ. Κουβέλη εξελίσσεται σε μια Ντόρα Μπακογιάννη στα ελαφρώς αριστερά του συστήματος με έναν όχι γόνιμο πλέον, αλλά στείρον ευρωπαϊσμό -δογματικόν τόσο ώστε να δικαιολογεί δηλώσεις του βουλευτή της ΔΗΜ.ΑΡ. και φίλου μου Γρηγόρη Ψαριανού υπέρ του κ. Παπαδήμου και κατά των Ελλήνων που «έτρωγαν τόσα χρόνια τα λεφτά της Ενωσης»...
Οταν, φίλε μου Γρηγόρη, λέγοντας κάτι τέτοια, σε επαινεί η κυρία -στα παλιά μου - τα παπούτσια - τα βιβλία - των μαθητών- Διαμαντοπούλου δηλώνοντας ότι «σώζεις (!) την τιμή (!) της ...